HET GEDACHTEBOEK
Wij stellen het op prijs, maar zie het niet als een verplichting, als u hier uw gedachten met ons en alle lezers zou willen delen.

Klik hier om naar het formulier onderaan deze pagina te gaan

Gedachte 12 is van Hanneke, geschreven op 9 juli 2013 om 11:23.
Hoi Pa,

Ik zoek foto's van je waar je leest. Niet gemakkelijk. Ik vond je kokend en tuinierend en fietsend en schrijvend en pratend en reparerend en poetsend en cadeaux uitpakkend en luisterend en lachend..., maar lezend, weinig en nog geen goede.

En dat terwijl ik je nog zo zie zitten, in je kemerke, in de tuin of bij de tent. Allemaal foto's in mijn hoofd.

kus

Hanneke
Gedachte 11 is van Gerard Koene, geschreven op 31 mei 2012 om 09:49.
31 mei 1933, die dag zal ik niet vergeten, en al de dagen tot nu in 2012.
Gérard
Gedachte 10 is van Jacques Broekman, geschreven op 20 oktober 2010 om 08:43.
Jean Koene is de man die mij in de jaren 1961-1964 leerde lezen en liefde voor literatuur bijbracht. Maar vooral was hij voor mij een mental coach, die mij begreep en mij hielp naar mijn volwassenheid. Dat was geen eenvoudige klus, want ik was nogal recalcitrant. Dankzij zijn "bescherming" werd ik niet van school gestuurd en heb daardoor in zekere zin mijn diploma aan hem te danken gehad. Hij is de leraar waar ik de beste herinneringen aan heb. Zijn rust en warmte had een grote impact op mij. 20 oktober 2010, Jacques Broekman
Gedachte 9 is van hanneke, geschreven op 18 maart 2007 om 17:39.
Nadat Lobbes een paar weken geleden gestorven was, (Ja pap, die lieve grote vriend van me is er niet meer) nog eens naar de oude video van mijn bruiloft gekeken, want toen hadden we hem net. En daar was jij natuurlijk ook weer. Keurig geknipt en zonder twijfel de meest gesoigneerde heer bij mijn huwelijk.
Het huwelijk is voorbij. Dat zul jij niet dramatisch vinden en dat is het ook niet. Gijs maakt het goed en weet je, bij de verhuizing kwamen jouw origineel geprinte winterscripties weer boven water. Ik had ze dus toch. Nu bewaar ik ze op een keurig eigen plankje in de Boekenkast van oma, onder het plankje van Lenhart. Ik denk dat ik jullie nooit niet zal missen.
Gedachte 8 is van hanneke, geschreven op 31 mei 2005 om 12:45.
Ha pa, gelukkig geen feestje dit jaar. We hebben lekker gefietst vanmorgen.

Gedachte 7 is van Gerard, geschreven op 31 mei 2005 om 12:35.
Jean, ik mis jou nog altijd: mijn vertrouwde gespreks- en schrijfpartner.
Gedachte 6 is van malika et daniel 28 juillet 2004, geschreven op 28 juli 2004 om 11:30.
il y ? un an d?j? nous allions vous rendre visite ? roermond
nous avons garder un bon souvenir de ces 2 belles journ?es
passer ensemble.
nous pensons souvent ? vous une amiti?e de 33 ann?es ne
s'oublie pas.
Gedachte 5 is van Gerard Koene, geschreven op 30 mei 2004 om 11:09.
31 mei is een bijzondere dag, maar op andere
dagen mis ik jou ook.

Gerard
Gedachte 4 is van Annelies Smeets, geschreven op 23 maart 2004 om 14:04.
Het portret van Jean staat op mijn versterker, geflankeerd door Paul Cremers en Jack Sangers. Alledrie mooie mannen uit Roermond, en alledrie zijn ze er niet meer.
Ik vind het fijn om elke dag aan Jean te denken, want dat gebeurt als ik zijn portret zie. Soms heel even, soms lang. In dat laatste geval komt er altijd een voorval naar boven, of een mooie zin, of iets met een Maastrichts dialect erin.
Dag allemaal van de familie, kus van Annelies
Gedachte 3 is van Jos Koene, geschreven op 18 januari 2004 om 02:02.
Het is ongeveer 2 uur in de nacht van 17 op 18 januari. Nu, weken na zijn dood, heb ik eindelijk de rust gevonden om, onder het genot van een wijntje en de muziek van de begrafenis (een cd die Frank me heeft gegeven) alles nog eens rustig te lezen. Ik kan het niet drooghouden. Ik kijk elke dag naar zijn foto en besef steeds hoe raar de dood is. Hij is niet meer. Ik voel de liefde, maar het klopt niet. Ik kan hem niet bellen. Dat is gek. Ik mis hem, terwijl we elkaar heus niet dagelijks spraken. De dood is definitief, het betekent het einde van de communicatie. Eigenlijk alleen maar dat. Het einde van de communicatie, dat is de dood.
Ik schenk mijn laatste glas in, de fles is leeg. Tijd voor het bed, morgen weer een dag... Wat was het toch een leuke man.
Gedachte 2 is van Merian Krist - Vermeulen, geschreven op 15 januari 2004 om 22:38.
ik wil enenals mijn zus even memoreren hoe populair ome Jean was voor ons. Ik herinner me nog de dag dat ik met mama onverwachts bij U binnen kwam vallen, terwijl jullie aan de peots waren. Hup, daar vloog het opgerolde karpet weer door de kamer en we ginegen aan de koffie. We hebben heel veel van U gehouden en natuurlijk ook van tante Jessie.
Merian
Gedachte 1 is van Corry Wishaupt, geschreven op 14 januari 2004 om 08:37.
Hallo Ome Jean,

In mijn jeugd heb je me zien opgroeien als ik tijdens vakanties bij opa en oma logeerde. Later toen ik getrouwd was zijn Vic en ik geregeld bij jullie in Roermond geweest. Het zijn allemaal mooie herinneringen. Dit koester ik.

Corry en Vic
Uw bijdrage in het gedachteboek
Wilt u een bijdrage leveren aan dit boek, klik dan hier.